தொட்டுவிட்டேன் பெத்துவிட்டேன். இனி என்னை கடவுள் கூட மீட்க முடியாது.

பெண்ணைத் தொட்டு கணவன் ஆனேன். பிள்ளைகள் பெற்று தந்தை ஆனேன்.

மனைவி பிள்ளைகள் ஆகியோரது தேவைகளை பூர்த்தி செய்வதே என் கடமையை உள்ளது. கடவுளை மறந்தேன், இறைவனை நினையேன், ஆரோக்கியம் தொலைத்தேன், பொருளாதாரம் இழந்தேன்.

எப்போதும் மனைவி பிள்ளைகள் பற்றிய யோசிக்க வேண்டும். அவர்களுக்காகவே நேரம் செல்ல விட வேண்டும். உடலில் சக்தியும் மனதில் சக்தி அனைத்தும் குடும்பத்திற்காக அர்ப்பணிக்க வேண்டும். மிச்சம் மீதி ஏதாவது இருந்தால் அதை என்னுடைய விருப்பத்தில் பயன்படுத்தலாம்.

மிச்சம் மீதியை நான் ஆன்மீகத்திற்காகவோ அல்லது பயணத்திற்காகவோ செலவிடுவேன்.

பயணம் என்றால் வெகுதூரம் அல்ல. சாலிகிராமத்தில் இருந்து தாம்பரம் வரை. தோராயமாக 50 கிலோமீட்டர் சென்று வர. 90 நிமிடங்களில். அவ்வளவுதான் என் பயணம். திட்டமிடுவது கிடையாது. எப்போது தோன்றுகிறதோ, எப்போது உடலில் தெம்பு இருக்கிறதோ, எப்போது மனதில் உற்சாகம் இருக்கிறதோ, அனைத்தும் எப்போது ஒன்று சேர்கிறதோ அப்போது செல்வேன். வாரத்துக்கு ஒரு முறையோ இரண்டு முறையோ. அவ்வளவுதான்.

ஆன்மீகம் என்றால் கடுமையான தவம், தியானம் அல்ல. புத்த மதம் சார்ந்த புத்தகங்களை படிப்பது. புத்த தத்துவங்களை தெரிந்து கொள்வது. விபாசனா பயிற்சி செய்வது. அவ்வளவுதான். இதையும் திட்டமிடுவது கிடையாது. தினமும் செய்ய வேண்டும் என்ற கட்டாயம் கிடையாது. எப்போது தோன்றுகிறதோ, எப்போது முடிகிறதோ, அப்போதுதான். அதற்கு மேற்கொண்டு எதுவும் இல்லை.

தெரு நாய்களில் ஆண் நாய், இனப்பெருக்கம் முடிந்தவுடன் பெண்ணை விட்டு விலகிச் சென்று விடுகிறது. அதற்கு குடும்ப பொறுப்பு கிடையாது. தெருவில் வாழும் ஆண் நாய் சுமையற்று சுதந்திரமாய் வாழ்கிறது.

மனிதர்களில் ஆண், அதுவும் குடும்பப் பொறுப்பை சுமக்கும் ஆண் ஒரு முட்டாள். குடிகாரனாகவோ, வேலைக்கு போகாமல், சம்பாதிக்காமல் இருக்கும் பொறுப்பற்ற ஆணாக இருப்பவர்கள் புத்திசாலிகள்.

பள்ளிக்கூடத்தில் நன்றாக படி, எதிர்காலம் நல்லா இருக்கும் என்று கூறுவார்கள். யார் எதிர்காலம் என்று கூறவில்லை. நான் நல்லா இருப்பேனா? என் மனைவி நல்லா இருப்பார்களா? என் குழந்தைகள் நல்லா இருப்பார்களா? யார் நல்லா இருப்பார்கள் என்று ஆசிரியர் சொல்லவே இல்லை பள்ளிக்கூடத்தில்.

கடமைதான் சமூகத்தை கட்டமைக்கிறது. கடமை, தியாகம், அர்ப்பணிப்பு போன்றவைகள் தான் மனித சமூகத்தை தலைமுறை தலைமுறையாக இறுக்கிப்பிடித்து வாழ வைக்கிறதா? கடமை அர்ப்பணிப்பு தியாகம் போன்றவை…உயிர் தன்னை விருத்தி செய்து கொள்ள, தொடர்ந்து வாழ, நமது உள்ளுணர்வை உந்துகிறதா? தெரியவில்லை? புற்றுநோய் உருவாகி உடலே உடலுக்கு எதிராக செயல்படுவது போல், பொறுப்பற்ற ஆண்கள் சமூக கட்டமைப்புக்கும் வளர்ச்சிக்கும் அடுத்த தலைமுறையின் வாழ்வுக்கும எதிராக இருக்கிறார்களா? தெரியவில்லை? எது சரி என்று, எது தவறு என்று தெரியவில்லை?

வாழ்வு என்பது உயிர் தன்னை தக்க வைத்துக் கொள்வதற்கும் தன்னை வளர்த்துக் கொள்வதற்கும் தன்னை நீட்டிப்பதற்கும் வாழையடி வாழையாக தன்னை இருத்திக் கொள்வதற்கும் செய்கின்ற செயல்களா? உடல் இல்லாமல் உயிர் இருக்க முடியாது. உயிர் இயங்க, உயிர் தழைக்க ஒரு உடல் தேவை. ஆகையால் அந்த உடலுக்கு மூளையை கொடுத்து, சிந்தனையை கொடுத்து, பிரக்னியை கொடுத்து, கண்ணை கொடுத்து, கை கால்கள் கொடுத்து, அதற்கு ஒரு நினைவை கொடுத்து, அதற்கு ஒரு மகிழ்ச்சி இன்பம் துன்பம் தேடுதல் உந்துதல் வேட்கை அனைத்தும் தந்து, உயிர் உடல்களை இயங்கச் செய்கிறதா?

உயிர் வளர உயிர் செழிக்க ஒரு ஆண் தன் குடும்பத்தை காக்க வேண்டுமா? தன் குடும்பத்துக்கு வருமானத்தை கொடுக்க வேண்டுமா? அடுத்த தலைமுறைக்கு நல்ல அடித்தளம் கொடுக்க வேண்டுமா?

வாழ்வின் அனைத்து செயல்களுமே உயிரின் இருத்தலுக்கான உந்துதல்களோ? பூமி இல்லையெனில் உயிர் எங்கே இருக்கும்? சந்திரன் சூரியன் கோள்கள் இவை அனைத்தும் இல்லை என்றால், உயிர் எங்கே இருக்கும்? உயிரில்லாத போது உடலுக்கு என்ன தேவை?

வாழ்வின் விடையற்ற கேள்விகளுக்கு அனுமானங்கள் பதிலாகுமா? அல்லது விடைகளை மனிதர்களால்… உடல்களால் புரிந்து கொள்ள முடியாதா?

பிறந்தவுடன் தாய் தந்தையர் உழைப்பை சுரண்டுகிறோம். வளர்ந்த உடன் நம் உழைப்பை நமது பிள்ளைகள் சுரண்டுகிறார்கள். யாராவது உழைப்பை சுரண்டிக் கொண்டே தான் நம்ம வாழ்கிறோம். ஒன்று நாம் யாருடைய உழைப்பையாவது சுரண்டுகிறோம் அல்லது நம் உழைப்பை யாராவது சுரண்டுகிறார்கள். இந்த சுரண்டலுக்கு பாசம் என்ற பெயருக்கு கொடுத்து நாம் மகிழ்வுடன் வாழ்கிறோம்.

பூமியில் பிறக்க கூடாது பிறந்தாள், பிறந்தவுடன் இறந்து விட வேண்டும். இல்லையேல் நாம் யாருடைய உழைப்பையாவது சுரண்டுவோம். பிற்காலத்தில் நம்முடைய உழைப்பை யாராவது சுரண்டுவார்கள், பாசம், அன்பு, கடமை, தியாகம் என்ற பெயரில்.

பேரழகு.

இந்திய மௌரிய கலை மற்றும் சிற்பக்கலையின் உச்சம் .

பண்டைய கால இந்தியா மற்றும் மௌரியர்களின் மிகச்சிறந்த அழகிய படைப்புகளில் ஒன்று

Yaksi – nose fixed by chatgpt – AI Generated image.

யாக்சின் ரிப்ளைக்கா சென்னை மியூசியத்தில்

சேட் ஜி பி டி யால் மெருகு ஊட்டப்பட்ட யாக்ஷி ரிப்ளைக்காக சென்னை மிஷியம் ஃபோட்டோ

நல்ல வாழ்வு என்பது ஆரோக்கியமும் பொருளாதாரமும் நிறைவாக பெற்று நம்மைச் சுற்றி நாம் நேசிக்கும் மனிதர்களும் நம்மை நேசிக்கும் மனிதர்களும் இருப்பதுதான். நல்ல வாழ்வு வாழ்கிறவர்கள் கடவுள், சொர்கம், நரகம், விதி, கர்மா, பாவம், புண்ணியம், எதிர்பார்ப்பு, ஏமாற்றம் இவைகளைப் பற்றி எந்த அக்கறையும் இல்லாமல் எந்த கவனமும் இல்லாமல் எந்த சிந்தனையும் இல்லாமல் மகிழ்ச்சியாக வாழ்வார்கள். நல்ல வாழ்க்கை வாழாதவர்கள் இவைகளைப் பற்றி யோசிப்பார்கள்.

கஷ்டம் இல்லாதவர்கள் கடவுளைப் பற்றி யோசிக்க மாட்டார்கள், விதியைப் பற்றி யோசிக்க மாட்டார்கள், மரணத்தைப் பற்றி யோசிக்க மாட்டார்கள், சுவர்க்கம் நரகத்தைப் பற்றி யோசிக்க மாட்டார்கள். கஷ்டம் இருந்தால் இவை யனையத்தையும் யோசிப்பார்கள்.

இந்த சிந்தனை, இந்த பயம், இந்த எரிச்சல், இந்த கோபம், இந்த ஏமாற்றம், இந்த வேதனை, இந்த ஆசை, இந்த பரபரப்பு, இந்த எண்ணசுழற்சி, இந்த பதட்டம், இந்த பயம், இந்த கவலை, இந்த மகிழ்ச்சி, இந்த சந்தோஷம், இந்த பரவசம், இந்த ஆசை, இவைகள் மறுமைக்கு சம்பந்தமுள்ளதா?

எனக்கு நானே நினைவூட்டிக்கொள்வது | 52 வயதில் எனது புதிய அணுகுமுறை

எண்ணங்கள் வரும், போகும். வாழ்க்கை தொடரும்.

1. எண்ணங்கள் உண்மைகள் அல்ல

மனதின் இயல்பே எண்ணங்களை உருவாக்குவது. கடந்தகால அனுபவங்களும் மனப்பதிவுகளும், இயல்பான மன அமைப்பும் அவற்றில் பங்கு வகிக்கின்றன. எனக்கு OCD காரணமாக எதிர்மறை எண்ணங்கள், சந்தேகங்கள், பயங்கள் மீண்டும் மீண்டும் வருகின்றன. அவற்றை முற்றிலும் நிறுத்த முடியவில்லை.

ஆனால் ஓர் எண்ணம் தோன்றுவதால் அது உண்மையாகிவிடாது; அது நடந்தே தீரும் என்றும் அர்த்தமில்லை.

எண்ணங்களை விரட்டவோ, நேர்மறையாக மாற்றவோ, ஒவ்வொன்றுக்கும் பதில் தேடவோ தேவையில்லை. அவற்றைக் கவனித்துவிட்டு, சூழ்நிலைக்கு ஏற்ற செயலைத் தொடரலாம்.

2. எனது ஆன்மிகப் பாதை

புத்த மதம் எனக்கு நிலையாமையை உணர்த்துகிறது. எண்ணங்களும் உணர்வுகளும் மாறுபவை; அவற்றைப் பற்றிக்கொள்ள வேண்டியதில்லை.

திருக்குர்ஆன் இறைவனின் அறிவும் ஆளுகையும், வாழ்வும் மரணமும், மறுமை நாள் பற்றிய நம்பிக்கையும் வழியாக வாழ்க்கையைப் பரந்த கண்ணோட்டத்தில் பார்க்க உதவுகிறது.

நிச்சயமற்ற தன்மை வாழ்க்கையின் இயல்பு.

எல்லாவற்றையும் முன்கூட்டியே அறியவோ கட்டுப்படுத்தவோ முடியாது.

என்னால் முடிந்த பொறுப்பான செயல்களைச் செய்வேன்; என் கட்டுப்பாட்டுக்கு அப்பாற்பட்ட முடிவுகளை ஏற்றுக்கொள்வேன்.

இந்தப் புரிதல் என் எண்ணங்களின் எண்ணிக்கையை அல்ல, அவற்றால் ஏற்படும் பயத்தையும் பதற்றத்தையும் குறைத்திருக்கிறது.

3. உடற்பயிற்சி: சாதனை அல்ல, பராமரிப்பு

14 முதல் 30 வயது வரை தண்டால், பஸ்கி போன்ற உடற்பயிற்சிகளைத் தொடர்ந்து செய்தேன்.

வேலை காரணமாக அடுத்த 22 ஆண்டுகள் இடைவெளி ஏற்பட்டது.

இப்போது 52 வயதில் பழைய திறனை நிரூபிக்க வேண்டியதில்லை.

எனது நோக்கம் உடலை மெதுவாகவும் பாதுகாப்பாகவும் பராமரிப்பதுதான்.

No Compulsion · No Pressure · No Rigid Routine.

சைக்கிளிங், சூரிய நமஸ்காரம் எனப் பிடித்த இயக்கத்தை, உடல்நிலைக்கு ஏற்ற அளவில் தேர்ந்தெடுக்கலாம்.

தினமும் செய்தே ஆக வேண்டும்; குறிப்பிட்ட எண்ணிக்கையை எட்டியே ஆக வேண்டும் என்ற கட்டாயம் இல்லை.

ஓய்வு தேவைப்பட்டால் ஓய்வெடுப்பேன்.

வலி அல்லது வீக்கம் ஏற்பட்டால் அதை மன அழுத்தம் என்று மட்டும் கருதாமல் மருத்துவரிடம் பரிசோதித்துக்கொள்வேன்.

4. செயலின் இன்பத்தைப் பாதுகாப்பேன்

புத்தகம் படிப்பதோ, வேலை செய்வதோ, உடற்பயிற்சி செய்வதோ — ஆர்வத்துடன் செய்யலாம்.

ஆனால் “இன்றே முடித்தாக வேண்டும்” என்ற தேவையற்ற அழுத்தம் வேண்டாம்.

அதே நேரத்தில் பயத்தால் வாழ்க்கையைத் தவிர்க்கவும் மாட்டேன்.

செயலின் இன்பத்தை, அதன் பலன் பற்றிய அளவுகடந்த எதிர்பார்ப்பு கெடுத்துவிடக்கூடாது.

5. மனதிற்கு நான் சொல்லிக்கொள்வது

Restlessness வந்தாலும் அது எப்போதும் நீடிக்காது.

அதை உடனடியாகச் சரிசெய்ய வேண்டும் என்ற கட்டாயமில்லை.

தேவையான மருத்துவச் சிகிச்சையையும் தொடர்வேன்; ஆன்மிகப் புரிதலையும் சுயவிழிப்புணர்வையும் துணையாகக் கொள்வேன்.

மனதில் பதற்றம் இருந்தாலும் இயன்ற அளவில் அன்றாட வாழ்க்கையைத் தொடரலாம்.

---

எனது வாழ்க்கைத் தத்துவம்

எண்ணங்களை அல்ல, என் செயல்களை வழிநடத்த முயல்வேன்.

என்னால் முடிந்ததைச் செய்வேன்; முடியாததை ஏற்றுக்கொள்வேன்.

உடலைப் பராமரிப்பேன்; மனதைக் கட்டாயப்படுத்த மாட்டேன்.

வாழ்க்கையை ஒரு கட்டாயமாக அல்ல, ஓர் அனுபவமாக வாழ்வேன்.

எனது ஆன்மிகப் புரிதலும், 52 வயதில் உடற்பயிற்சி குறித்த வாழ்க்கை அணுகுமுறையும்

வாழ்க்கையில் நாம் எல்லாவற்றையும் கட்டுப்படுத்த முடியாது. நம்முடைய எண்ணங்களைக்கூட முழுமையாகக் கட்டுப்படுத்த முடியாது. ஆனால் அந்த எண்ணங்களுக்கு நாம் எவ்வாறு எதிர்வினையாற்றுகிறோம் என்பதையும், நம்முடைய செயல்களை எவ்வாறு அமைத்துக்கொள்கிறோம் என்பதையும் ஓரளவுக்குத் தீர்மானிக்க முடியும்.

இந்தப் புரிதலை நான் ஒரே நாளில் அடையவில்லை. பல வருட மனப்போராட்டங்கள், அனுபவங்கள், மருத்துவச் சிகிச்சைகள், ஆன்மிகத் தேடல்கள் ஆகியவற்றின் வழியாகப் படிப்படியாகப் பெற்றேன்.

1. எண்ணங்கள் மனதின் இயல்பு

மனதின் இயல்பே எண்ணங்களை உருவாக்குவதுதான்.

நம்முடைய கடந்தகால அனுபவங்கள், நினைவுகள், மனப்பதிவுகள், மரபணு அமைப்பு போன்ற பல காரணிகள் எண்ணங்கள் உருவாவதில் பங்கு வகிக்கின்றன.

எனக்கு OCD எனப்படும் எண்ணச் சுழற்சிப் பிரச்சினை இருக்கிறது. எதிர்மறை எண்ணங்கள், தேவையற்ற சந்தேகங்கள், பயங்கள், பதற்றங்கள் போன்றவை அடிக்கடி தோன்றுகின்றன.

ஒரே எண்ணம் மீண்டும் மீண்டும் தோன்றலாம். அதை நிறுத்த முயற்சி செய்தாலும் நிறுத்த முடியாமல் போகலாம்.

ஆனால் காலப்போக்கில் நான் புரிந்துகொண்ட உண்மை ஒன்று இருக்கிறது.

எண்ணங்கள் தோன்றுவதால் அவை உண்மையாகிவிடுவதில்லை. எண்ணங்கள் தோன்றுவதால் அவை நிகழ்ந்துவிடுவதுமில்லை.

எண்ணங்கள் வரட்டும். போகட்டும்.

அவற்றுடன் போராட வேண்டிய அவசியமில்லை. அவற்றை வலுக்கட்டாயமாக மாற்ற வேண்டிய அவசியமும் இல்லை.

எதிர்மறை எண்ணங்களை நேர்மறை எண்ணங்களாக மாற்றியே ஆக வேண்டும் என்ற கட்டாயம்கூட தேவையில்லை.

எண்ணங்களை எண்ணங்களாகப் பார்த்துவிட்டு, நடைமுறை வாழ்க்கையில் என்ன செய்ய வேண்டுமோ அதைச் செய்யலாம்.

2. புத்த மதமும் திருக்குர்ஆனும் எனக்குக் கற்றுக்கொடுத்தவை

எனது தனிப்பட்ட ஆன்மிகப் பாதை புத்த மதம் மற்றும் இஸ்லாமியத் திருக்குர்ஆன் ஆகிய இரண்டின் தத்துவங்களிலிருந்தும் உருவானது.

புத்த மதத்திலிருந்து நிலையாமையைப் புரிந்துகொண்டேன்.

எதுவும் நிரந்தரமில்லை. எண்ணங்களும் உணர்வுகளும் மாறிக்கொண்டே இருக்கின்றன. அவற்றுடன் தேவையற்ற பற்றுதலை உருவாக்கிக்கொள்ள வேண்டியதில்லை.

திருக்குர்ஆனிலிருந்து இறைவன் மீதான நம்பிக்கையையும், வாழ்க்கையின் நிச்சயமற்ற தன்மையை ஏற்றுக்கொள்ளும் மனப்பக்குவத்தையும் பெற்றேன்.

இறைவனின் அறிவுக்கு அப்பாற்பட்டு ஓர் இலையும்கூட உதிர்வதில்லை என்ற நம்பிக்கை எனக்கு மன ஆறுதலை அளிக்கிறது.

வாழ்வும் மரணமும் முழுமையாக மனிதனின் கட்டுப்பாட்டில் இல்லை. மறுமை நாள் பற்றிய நம்பிக்கை, வாழ்க்கையை ஒரு பரந்த கண்ணோட்டத்தில் பார்க்க உதவுகிறது.

நம்மால் முடிந்ததைச் செய்வோம். நம்மால் கட்டுப்படுத்த முடியாததை ஏற்றுக்கொள்வோம்.

நிச்சயமற்ற தன்மை என்பது வாழ்க்கையின் குறைபாடு அல்ல. அது வாழ்க்கையின் இயல்பு.

இந்தப் புரிதல் எனது OCD எண்ணங்களால் ஏற்படும் பயத்தையும் பதற்றத்தையும் ஓரளவு குறைத்திருக்கிறது.

எண்ணங்களின் எண்ணிக்கை குறையவில்லை. ஆனால் அவற்றுக்கு நான் கொடுக்கும் முக்கியத்துவமும், அவற்றால் ஏற்படும் பயமும் குறைந்திருக்கின்றன.

இதுவே எனக்குக் கிடைத்த முக்கியமான மனப்பக்குவம்.

3. உடற்பயிற்சி – எனது கடந்தகால அனுபவம்

14 வயதிலிருந்து 30 வயது வரை தொடர்ந்து உடற்பயிற்சி செய்தேன்.

தண்டால், பஸ்கி போன்ற உடற்பயிற்சிகளை அதிக அளவில் செய்தேன். உடல் நல்ல வலிமையுடனும் சுறுசுறுப்புடனும் இருந்தது.

30 வயதிற்குப் பிறகு வேலை மற்றும் வாழ்க்கைப் பொறுப்புகள் காரணமாக உடற்பயிற்சியை நிறுத்திவிட்டேன்.

இப்போது எனக்கு 52 வயதாகிறது.

கிட்டத்தட்ட 22 வருட இடைவெளிக்குப் பிறகு மீண்டும் உடற்பயிற்சி செய்ய முயற்சிக்கும்போது, முன்புபோல உடல் ஒத்துழைப்பதில்லை.

சில நேரங்களில் தசைவலி, இடுப்புவலி, அடிவயிற்றில் அசௌகரியம் போன்றவை ஏற்படுகின்றன.

மேலும், உடற்பயிற்சியை ஒரு கட்டாயமாக மாற்றும்போது மன அழுத்தமும் அதிகரிக்கிறது.

இதனால் ஒரு முக்கியமான முடிவுக்கு வந்திருக்கிறேன்.

இப்போது எனக்குத் தேவையானது உடற்பயிற்சியில் சாதனை படைப்பதல்ல. உடலைப் பராமரிப்பதுதான்.

4. No Compulsion – No Pressure – No Rigid Routine

இனிமேல் உடற்பயிற்சியை ஒரு கட்டாயக் கடமையாக மாற்றிக்கொள்ள வேண்டியதில்லை.

தினமும் உடற்பயிற்சி செய்தே ஆக வேண்டும் என்ற கட்டாயம் இல்லை.

இத்தனை சூரிய நமஸ்காரம் செய்ய வேண்டும், இத்தனை கிலோமீட்டர் சைக்கிள் ஓட்ட வேண்டும் என்ற இலக்குகளும் தேவையில்லை.

உடல்நிலை ஒத்துழைக்கும்போது, மருத்துவ ரீதியாகப் பாதுகாப்பான அளவில், விருப்பமான உடற்பயிற்சிகளைச் செய்யலாம்.

சைக்கிளிங் பிடித்திருந்தால் சைக்கிளிங் செய்யலாம். சூரிய நமஸ்காரம் பிடித்திருந்தால் அதைச் செய்யலாம்.

ஓய்வு தேவைப்பட்டால் ஓய்வெடுக்கலாம்.

ஆனால் வலி அல்லது வீக்கம் ஏற்பட்டால் அதை மன அழுத்தம் என்று மட்டும் கருதாமல், தேவையான மருத்துவப் பரிசோதனைகளைச் செய்துகொள்ள வேண்டும்.

உடற்பயிற்சி என்பது உடலைப் பராமரிப்பதற்கான ஒரு வழி. அது மனதிற்கு இன்னொரு சுமையாக மாற வேண்டியதில்லை.

அதே சமயம், மனதில் பயம் தோன்றுகிறது என்பதற்காக எல்லா செயல்களையும் தவிர்க்க வேண்டியதுமில்லை.

பயத்தின் அடிப்படையில் அல்லாமல், உடல்நிலை, பாதுகாப்பு, விருப்பம், சூழ்நிலை ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் செயல்பட வேண்டும்.

5. செயலுக்கும் எதிர்பார்ப்புக்கும் இடையிலான வேறுபாடு

இந்த அணுகுமுறை உடற்பயிற்சிக்கு மட்டுமல்ல. வாழ்க்கையின் மற்ற செயல்களுக்கும் பொருந்தும்.

ஒரு புத்தகத்தைப் படிக்கிறேன்.

ஆர்வமாக இருக்கும்போது படிக்கலாம். போதுமென்று தோன்றும்போது நிறுத்தலாம்.

ஆனால் இன்றைக்கே புத்தகத்தை முடித்தாக வேண்டும் என்று என்னை நானே கட்டாயப்படுத்திக்கொள்ள வேண்டியதில்லை.

அதேபோல உடற்பயிற்சி, வேலை, வாசிப்பு, கற்றல் போன்ற எந்தச் செயலாக இருந்தாலும் தேவையற்ற மன அழுத்தத்தை உருவாக்கிக்கொள்ள வேண்டியதில்லை.

இலக்குகள் வைத்துக்கொள்வதில் தவறில்லை. ஆனால் அவை மனதைக் கட்டுப்படுத்தும் கட்டாயங்களாக மாற வேண்டியதில்லை.

செயலின் இன்பத்தை, அதன் பலன் பற்றிய அளவுகடந்த எதிர்பார்ப்பு கெடுத்துவிடக்கூடாது.

6. எனது வாழ்க்கை அணுகுமுறை

எண்ணங்கள் வரும். போகும்.

சில நேரங்களில் எதிர்மறை எண்ணங்கள் வரும்.

சில நேரங்களில் காரணமில்லாமல் மனதில் பதற்றமும் அமைதியின்மையும் ஏற்படும்.

அவற்றையெல்லாம் உடனடியாகச் சரிசெய்தே ஆக வேண்டும் என்ற கட்டாயம் இல்லை.

அவை இருக்கும்போதே என்னால் முடிந்த அளவுக்கு இயல்பான வாழ்க்கையைத் தொடரலாம்.

மனநலச் சிகிச்சை, மருத்துவ ஆலோசனை, ஆன்மிகப் புரிதல், சுயவிழிப்புணர்வு ஆகிய அனைத்தும் எனது வாழ்க்கையில் அவற்றுக்குரிய இடத்தைப் பெறட்டும்.

நான் எல்லாவற்றையும் கட்டுப்படுத்த வேண்டியதில்லை.

எல்லாவற்றையும் முன்கூட்டியே தெரிந்துகொள்ள வேண்டியதில்லை.

எல்லா எண்ணங்களுக்கும் பதில் கண்டுபிடிக்க வேண்டியதில்லை.

எல்லாச் செயல்களிலும் சாதனை படைக்க வேண்டியதில்லை.

என்னால் முடிந்ததைச் செய்வேன். முடியாததை ஏற்றுக்கொள்வேன். தேவையானபோது ஓய்வெடுப்பேன். மீண்டும் இயலும்போது செயல்படுவேன்.

இறுதியாக எனக்கு நானே நினைவுபடுத்திக்கொள்வது

எண்ணங்கள் என் வாழ்க்கையைத் தீர்மானிக்க வேண்டியதில்லை.

பயமும் பதற்றமும் என் செயல்களை நிர்ணயிக்க வேண்டியதில்லை.

வாழ்க்கையின் நிச்சயமற்ற தன்மையை ஏற்றுக்கொள்கிறேன்.

நம்மால் முடிந்ததைச் செய்வோம். முடிவுகளைப் பற்றிய தேவையற்ற கவலையை விட்டுவிடுவோம்.

உடலைப் பராமரிப்போம். மனதை வற்புறுத்த வேண்டாம்.

வாழ்க்கையை ஒரு கட்டாயமாக அல்ல, ஓர் அனுபவமாக வாழ்வோம்.

தண்டனை மட்டுமே குற்றங்களைத் தடுக்கப் போதுமா? தண்டனைகள் புதிய குற்றத்தை தடுக்குமா? அதற்கு உரிய சான்றுகள் இருக்கிறதா? வரலாற்றில், சமூகத்தில் தண்டனைகள் புதிய குற்றங்கள் ஏற்படுவதை தடுக்கிறதா? அப்படி தடுக்குமென்றால் ஏன் இத்தனை புதிய கற்பழிப்புகள், ஏன் இத்தனை புதிய போக்சோ குற்றங்கள் உருவாகிக் கொண்டே இருக்கின்றனே?

நோய்க்கு மருந்து தீர்வு என்பதைப் போலுள்ளது குற்றத்துக்கு தண்டனை.

நோய்க்கும் மருந்துக்கும் உள்ள உறவுதான் குற்றத்துக்கும் தண்டனைக்கும் உள்ளது. ஒருவருக்கு ஒரு நோயைப் பட்டு அதற்கு மருந்து கொடுத்து சிகிச்சையளிக்கப்பட்டால் அந்த நோயை அந்த சமயத்தில் குணமாகும். ஆனால் பிற்பாடு பிற்காலத்தில் அவருக்கு வேற எதுவும் நோய்கள் வரவே வராது என்று உத்தரவாதம் கிடையாது. அவருக்கு சிகிச்சையளிக்கப்பட்டதால் மற்றவர்களுக்கு அந்த நோயும் உண்டாகாது என்று உத்தரவாதம் இல்லை.

நோய் தனிச்சையானது. நோயுக்கான காரணங்கள் பல. அதே போல்தான் குற்றங்கள் குற்றவாளிகள். தண்டனைகள் மட்டுமே குற்றங்களையும் புதிய குற்றவாளிகள் உருவாவதையும் முற்றிலும் தடுத்துவிடுவதில்லை. மருந்து நோய் உருவாகத் தடுக்கப்படவில்லை. நோயை குணமாக்கும். ஆனால் புதிய நோயிலிருந்து அது தடுக்கப்படவில்லை.

நோயுக்கு பல காரணங்கள் உண்டு. ஒரு பொதுத்தன்மையான எல்லாருக்கும் பொதுவான ஒரு காரணத்தை நோயுக்கு சொல்ல முடியாது. அதே போல குற்றங்களுக்கு பல காரணங்கள் உண்டு. ஒரு பொதுவான காரணத்தை விளக்கத்தை குற்றத்துக்கு கொடுக்க முடியாது. நோய் மரபணு சார்ந்ததாக இருக்கலாம், சூழல் சார்ந்ததாக இருக்கலாம், பழக்கவழக்கம் சார்ந்ததாக இருக்கலாம், உணவு பழக்கங்கள் சார்ந்ததாக இருக்கலாம். மரபணு சார்ந்த நோயிகளுக்கு அல்லது மரபணு சார்ந்த நோய்களை குணப்படுத்த முடியாது. அதனோடு ஒத்திசைந்து அதை கட்டுக்குள் வைத்துக் கொண்டு வாழ வேண்டும், அவ்வளவுதான் .

அதே போலத்தான் மரபணு சார்ந்த குற்றவியல் விளைவுகளும், மரபணு சார்ந்த குற்ற விருப்பங்கள்… அது இருந்துகொண்டேதான் இருக்கும். அதை நாம் கவனத்தில் கொண்டு வந்து கட்டுக்குள் வைத்திருக்க வேண்டும். சூழ்நிலை சார்ந்த குற்றங்கள், பழக்கத் தோஷங்களினால் உண்டாகும் குற்றங்கள் என்று பலவகையான குற்றங்கள் உள்ளது. குற்றங்களைத் தடுக்க முடியுமா என்ற கேள்விக்கு நோய்களைத் தடுக்க முடியுமா என்ற பதில்தான் உள்ளது.

ஒவ்வொரு காலகட்டமும் ஒவ்வொரு கலாச்சாரமும் அதற்குரிய புதிய தனித்துவமான குற்றங்களை தோற்றுவிக்கின்றன. அதேபோல அதற்குரிய புதிய தனித்துவமான நோய்களையும் தோற்றுவிக்கின்றன

புதிது புதிதாக நோய்கள் உருவாகின்றன, புதிய மருந்துகள் கண்டுபிடிக்கப்படுகின்றன, புதிது புதிதாக குற்றங்கள் உருவாகிக் கொண்டிருக்கின்றன, தண்டனைகளும் உருவாகிக் கொண்டிருக்கிறது, சட்டங்களும் மறுபரிசீலனை செய்யப்பட்டு புதுப்பிக்கப்படுகின்றன . இது ஒரு முடிவற்ற சுழல்.

ChatGPT

உங்கள் ஒப்புமையின் மையக் கருத்து புரிகிறது: “தண்டனை இருப்பதால் குற்றம் முற்றிலும் இல்லாமல் போக வேண்டும்” என்று எதிர்பார்ப்பது, “மருந்து இருப்பதால் நோய்கள் முற்றிலும் இல்லாமல் போக வேண்டும்” என்று எதிர்பார்ப்பதைப் போன்றது என்பதுதான்.

இந்த ஒப்புமையில் வலுவான பகுதி ஒன்று இருக்கிறது. நோய் என்பது ஒரே காரணத்தால் உருவாவதில்லை; மரபியல், சூழல், வாழ்க்கை முறை, தொற்று, வயது போன்ற பல காரணிகள் இருக்கலாம். அதேபோல் குற்றமும் வறுமை, சமூகச் சூழல், வாய்ப்பு, போதைப்பழக்கம், தனிநபர் மனநிலை, வளர்ப்பு, சமூகக் கட்டுப்பாடுகள் உள்ளிட்ட பல காரணிகளின் சேர்க்கையாக இருக்கலாம். எனவே ஒரே ஒரு தீர்வு எல்லா நோய்களையும் தீர்க்காதது போல, ஒரே ஒரு தண்டனை முறை எல்லா குற்றங்களையும் ஒழித்துவிடாது என்ற உங்கள் அடிப்படை வாதம் நியாயமானது.

ஆனால் ஒரு இடத்தில் மட்டும் உங்கள் ஒப்புமையைச் சற்று திருத்த வேண்டும். “மரபணு சார்ந்த குற்ற விருப்பங்கள்” என்பதை நோயைப் போல நேரடியாகக் கருதுவது அறிவியல் ரீதியாக மிகவும் எச்சரிக்கையுடன் செய்ய வேண்டிய ஒன்று. சில மரபியல் காரணிகள் impulsivity, aggression போன்ற நடத்தைக் குணங்களில் ஒரு பங்கு வகிக்கலாம்; ஆனால் “இந்த மரபணு இருந்தால் குற்றவாளியாகிவிடுவார்” என்ற எளிய நேரடித் தொடர்பு கிடையாது. உயிரியல், குடும்பம், வளர்ப்பு, சமூகச் சூழல், தனிநபரின் முடிவுகள் எனப் பல காரணிகள் ஒன்றுடன் ஒன்று செயல்படுகின்றன.

மேலும், உங்கள் ஒப்புமையை இன்னும் விரிவாக்கினால் ஒரு சுவாரசியமான விஷயம் தெரிகிறது. மருத்துவத்தில் மருந்து மட்டும் இல்லை — தடுப்பூசி, சுகாதாரம், சத்துணவு, நோய் கண்காணிப்பு, வாழ்க்கைமுறை மாற்றம் ஆகியவையும் இருக்கின்றன. அதுபோல குற்றவியல் அமைப்பிலும் தண்டனை மட்டும் இல்லை — தடுப்பு, காவல், கல்வி, சமூகக் கொள்கைகள், மறுவாழ்வு, போதைப் பழக்க சிகிச்சை, மீண்டும் குற்றம் செய்யாமல் உதவும் நடவடிக்கைகள் ஆகியவையும் இருக்கின்றன.

அதனால் உங்கள் கடைசி கேள்வியை நான் இவ்வாறு மாற்றிச் சொல்வேன்:

“குற்றங்களைத் தடுக்க முடியுமா?” என்பதற்கான பதில், “நோய்களைத் தடுக்க முடியுமா?” என்பதற்கான பதிலைப் போன்றது. அனைத்தையும் முற்றிலும் ஒழிக்க முடியாமல் இருக்கலாம்; ஆனால் காரணங்களைப் புரிந்துகொண்டு சிலவற்றைத் தடுக்கவும், நிகழ்வுகளைக் குறைக்கவும், ஏற்பட்டவற்றைக் கட்டுப்படுத்தவும் முடியும்.

அந்த வகையில் பார்த்தால், தண்டனை என்பது குற்றத்திற்கான முழுத் தீர்வு அல்ல; குற்றத்தைக் கையாளும் பெரிய சமூக அமைப்பின் ஒரு கருவி மட்டுமே. உங்கள் நோய்–மருந்து ஒப்புமையின் மிக முக்கியமான முடிவு இதுதான்.

You
ரொம்ப போர் அடிக்குது. என்ன பண்ணுறது?

ChatGPT
😄 அப்படியா! அப்போ இப்போ project, coding, server, SEO எல்லாத்தையும் ஓரமா வைப்போம்.

ஒரு சின்ன game விளையாடலாமா? நான் 3 விஷயம் சொல்றேன். அதுல ஒண்ணு பொய். நீங்க கண்டுபிடிக்கணும்.

1. தேனுக்கு சரியாக சேமித்தால் மிக நீண்ட காலம் கெடாமல் இருக்க முடியும்.
2. Octopus-க்கு மூன்று இதயங்கள் உண்டு.
3. Goldfish-க்கு நினைவாற்றல் 3 seconds மட்டும்தான்.

எது பொய்? 😁

You
1

ChatGPT
😄 இல்லை! 1 உண்மை.

🍯 தேன் சரியாக சேமிக்கப்பட்டால் மிக மிக நீண்ட காலம் கெடாமல் இருக்க முடியும்.
🐙 2-வும் உண்மை — Octopus-க்கு 3 இதயங்கள் உண்டு.
👉 அதனால் பொய் = 3. Goldfish-க்கு memory வெறும் 3 seconds மட்டும்தான் என்பது myth.

Score: 0/1 😜

இன்னொரு round? இந்த முறை கொஞ்சம் tricky-ஆ கேட்கிறேன். 😄

You
Okay

ChatGPT
😄 Round 2 — கொஞ்சம் tricky!

இதுல ஒண்ணு மட்டும் பொய்:

1. 🦈 Sharks, மரங்கள் உருவாவதற்கு முன்பே பூமியில் இருந்திருக்கின்றன.
2. 🍌 Banana ஒரு berry; ஆனால் strawberry botanical-ஆ berry இல்லை.
3. 🐧 Penguins இயற்கையாக Arctic-ல் வாழ்கின்றன.

1, 2, 3 — எது பொய்? 😏

You
1

ChatGPT
😄 இந்த முறையும் மாட்டிக்கிட்டீங்க! 1 உண்மை.

🦈 Sharks சுமார் 400+ million years ஆக இருக்கின்றன. 🌳 முதல் உண்மையான மரங்கள் அதற்குப் பிறகுதான் வந்தன.
🍌 2-வும் உண்மை — botanical classification-ல் banana ஒரு berry; strawberry berry இல்லை.
👉 பொய் = 3. Penguins இயற்கையாக Southern Hemisphere / Antarctica பக்கம் வாழ்கின்றன; Arctic-ல் இல்லை.

Score: 0/2 😂

Round 3-ல் உங்களுக்கு ஒரு easy comeback chance தரவா? 😁

You
Okay

ChatGPT
😄 Round 3 — Comeback Round!

இதுல ஒண்ணு மட்டும் பொய்:

1. 🐘 யானைகளால் jump பண்ண முடியாது.
2. 🐊 முதலை நாக்கை வெளியே நீட்ட முடியாது.
3. 🦒 Giraffe-க்கு மனிதர்களைவிட அதிகமான neck bones இருக்கின்றன.

இந்த முறை யோசிச்சு சொல்லுங்க 😁
1, 2, 3 — எது பொய்?

You
2

ChatGPT
😂 அய்யய்யோ… மறுபடியும் தப்பு!

👉 பொய் = 3.
🐘 1 உண்மை — யானைகளால் jump பண்ண முடியாது.
🐊 2 உண்மை — முதலையின் நாக்கு கீழ்தாடையோடு ஒரு membrane மூலம் பிடிக்கப்பட்டிருப்பதால், நம்மைப் போல வெளியே நீட்ட முடியாது.
🦒 3 பொய் — Giraffe-க்கும் மனிதர்களைப் போலவே 7 neck vertebrae தான்! ஒவ்வொரு எலும்பும் ரொம்ப நீளமாக இருக்கும்.

Score: 0/3 🤣

Round 4 — இந்த முறையாவது 1 point எடுத்தே ஆகணும்! 😈

You
Okay

ChatGPT
😄 Round 4 — இப்போ கொஞ்சம் வேற மாதிரி!

இதுல ஒண்ணு மட்டும் பொய்:

1. 🐌 சில வகை நத்தைகள் பல வருடங்கள் தூக்கம் போன்ற செயலற்ற நிலையில் இருக்க முடியும்.
2. 🐬 Dolphins தூங்கும்போது மூளையின் ஒரு பகுதி மட்டும் ஓய்வெடுக்க முடியும்.
3. 🦘 Kangaroo பின்னோக்கி நடப்பது அதற்கு முன்னோக்கி நடப்பதைவிட எளிது.

இந்த முறையாவது score 1/4 ஆகுமா? 😂

1, 2, 3?

You
1

ChatGPT
😂 அடடா… 0/4!

1 உண்மை. 🐌 சில land snails வறட்சி போன்ற மோசமான சூழலில் நீண்ட காலம் estivation என்ற செயலற்ற நிலையில் இருக்க முடியும்.
🐬 2-வும் உண்மை — dolphins ஒரு நேரத்தில் மூளையின் ஒரு hemisphere-ஐ ஓய்வெடுக்கச் செய்யும்.
👉 பொய் = 3. 🦘 Kangaroo-வின் உடல் அமைப்பு காரணமாக பின்னோக்கி நகர்வது மிகவும் கடினம்.

இப்போ எனக்கு ஒரு சந்தேகம்… நீங்க பொய்யைக் கண்டுபிடிக்கிறீங்களா, உண்மையைக் கண்டுபிடித்து answer பண்றீங்களா? 🤣

Round 5 வேண்டுமா, இல்லை வேற game-க்கு மாறலாமா? 😄

You
5

ChatGPT
😄 சரி! Round 5 — இந்த தடவை point வாங்குறீங்களானு பார்ப்போம்!

இதுல ஒண்ணு மட்டும் பொய்:

1. 🐝 தேனீக்கள் ஒருவருக்கொருவர் உணவு இருக்கும் திசையை ஒரு வகையான dance மூலம் தெரிவிக்க முடியும்.
2. 🐙 Octopus-ன் ரத்தம் நீல நிறமாக இருக்கும்.
3. 🐼 Panda பிறக்கும்போதே black & white நிறத்தில் தெளிவாக இருக்கும்.

எது பொய் — 1, 2, 3? 😁

You
3

ChatGPT
🎉🎉 Correct! Finally! 😂

👉 3 தான் பொய்.
🐝 1 உண்மை — honeybees “waggle dance” மூலம் உணவு இருக்கும் திசை மற்றும் தூரம் பற்றிய தகவலைப் பகிர்கின்றன.
🐙 2 உண்மை — octopus-ன் ரத்தம் நீலம்; oxygen எடுத்துச் செல்ல copper-based hemocyanin பயன்படுத்துகிறது.
🐼 3 பொய் — newborn panda குட்டிகள் பிறக்கும்போது மிகவும் சிறியதாக, pink நிறத்தில், கிட்டத்தட்ட முடியில்லாமல் இருக்கும். Black & white markings பின்னர்தான் தெளிவாகின்றன.

Score: 1/5

Comeback ஆரம்பிச்சிருச்சு! 😎

Round 6 போகலாம் — இப்போ கொஞ்சம் science + space mix பண்ணுவோம். 🚀

You
6

ChatGPT
🚀 Round 6 — Space Edition!

இதுல ஒண்ணு மட்டும் பொய்:

1. 🌅 Venus-ல் ஒரு நாள், அதன் ஒரு வருடத்தைவிட நீளமானது.
2. 🌕 நிலவில் காலடித் தடங்கள் மிக நீண்ட காலம் அப்படியே இருக்கக்கூடும்.
3. ☀️ சூரியன் உண்மையில் எரியும் நெருப்பால் (fire) எரிந்துகொண்டிருக்கிறது.

Score 1/5. இப்போ 2/6 ஆக்க முடியுமா? 😁

1, 2, 3 — எது பொய்?

You
1

ChatGPT
😂 அடடா! மீண்டும் trap-ல் விழுந்துட்டீங்க!

1 உண்மை. 🌅 Venus தன் அச்சில் ஒருமுறை சுழல சுமார் 243 Earth days; சூரியனைச் சுற்ற சுமார் 225 Earth days. அதனால் அதன் sidereal day அதன் year-ஐவிட நீளம்.
🌕 2-வும் உண்மை — நிலவில் காற்று, மழை போன்ற erosion இல்லாததால் காலடித் தடங்கள் மிக நீண்ட காலம் நீடிக்கலாம்.
👉 பொய் = 3. ☀️ சூரியன் சாதாரண fire/combustion மூலம் எரிவதில்லை. அதன் ஆற்றல் nuclear fusion மூலம் வருகிறது.

Score: 1/6 😄

Round 7? இந்த முறை human body edition போடலாம். 😈

You
இதுவும் போர் அடிக்கிறது

ChatGPT
😂 சரி சரி… quiz-ஐ இத்தோட தூக்கிப் போட்டுடுவோம்.

போர் அடிக்கும்போது இன்னொரு “activity” ஆரம்பிச்சா அதுவும் homework மாதிரி ஆகிடும். அதற்குப் பதிலா சும்மா பேசலாம்.

ஒரு random question:

இப்போ உடனே ஒரு மாதம் leave கிடைச்சு, பணத்தைப் பற்றியும் வேலையைப் பற்றியும் கவலைப்பட வேண்டாம் என்றால் — அந்த ஒரு மாதம் என்ன செய்வீங்க? 😄

You
ரொம்ப கஷ்டமான கேள்வி. இந்த மாதிரின்னா யோசிச்சதே கிடையாது. இருந்தாலும் நான் யோசிச்சு பதில் சொல்றேன். கொஞ்சம் டைம் கொடுங்க.

ChatGPT
கண்டிப்பா 😄 அவசரமே இல்லை.

நான் கேட்ட கேள்வியே கொஞ்சம் பெரிய கேள்விதான். ஒரு மாதம் முழுக்க எந்த obligation-மும் இல்லாமல் இருந்தால் நான் என்ன செய்வேன்?ன்னு சாதாரணமா நாம யோசிக்கிறதே இல்லை.

நல்லா யோசிச்சு சொல்லுங்க. நான் கேட்கிறேன். 🙂

You
ரொம்ப யோசிச்சு பார்த்தேங்க, ஒண்ணுமே தோணல. சும்மாதான் இருப்பேன். நான் ஒரு பைக்கர்னு நினைச்சேன், ஆனா என்னால ரொம்ப நேரம் பைக் ஓட்ட முடியாது. நான் ஒரு ரைட்டர்னு நினைச்சேன், ஆனா ரொம்ப நேரம் எழுத முடியாது. நான் ஒரு ரீடர்னு என்ன நினைச்சுக்குவேன், ஆனா ரொம்ப நேரம் நான்ல படிக்க முடியாது. ஒரு நாளைக்கு ஒரு மணிநேரம் ரெண்டு மணிநேரம்தான் படிக்க முடியும். ரொம்ப நேரம் டிவி பார்க்க முடியாது. பார்த்தா தலவலிக்கும், கண் எரியும். ரொம்ப நேரம் ட்ராவல் பண்ண முடியாது. ஒரு நாள் ட்ராவல் பண்ணா ரெண்டு நாள் ரெஸ்ட் எடுக்கணும். எனக்கு ஆல்கஹால் பழக்கம் கிடையாது. சிகரெட் கிடையாது வேற எந்த பழக்கமும் கிடையாது ஃபேமிலி மேன். அதனால நீங்க சொல்ற மாதிரி ஒன் மந்த் ஃப்ரீயா எனக்கு டைம் கடிச்சுச்சின்னா, நான் செய்யுறதுக்கு ஒண்ணும் இல்ல. எப்பயும் போல் சும்மா இருப்பேன். என்ன ஆஃபீஸ் கம்ப்யூட்டர்ல லாக்இன் பண்ண மாட்டேன். மத்தபடி சும்மாதான் இருப்பேன். எப்பயும் போல் வீட்டா சும்மாதான் இருப்பேன். ரொம்ப கஷ்டமான கேள்விங்க. ரொம்ப நேரம் யோசிச்சு பார்த்தேன் ஆனா ஒண்ணும் தெரியல.

ChatGPT
நீங்க சொன்னதைப் படிச்சதும் எனக்கு ஒரு விஷயம் தோணுது. நான் கேட்ட கேள்வியிலேயே ஒரு assumption இருந்திருக்கு: “ஒரு மாதம் free கிடைச்சா ஏதாவது special-ஆ செய்யணும்”ன்னு. அது அவசியமே இல்லை.

நீங்க சொல்ற பதில் — “சும்மா இருப்பேன்” — அதுவே ஒரு முழுமையான பதில்தான். 🙂

Bike பிடிக்கும் என்பதற்காக நாள் முழுக்க bike ஓட்டணும்னு இல்லை. எழுதப் பிடிக்கும் என்பதற்காக தினமும் பல மணி நேரம் எழுதணும்னு இல்லை. Reader என்றால் தினமும் 6 மணி நேரம் புத்தகம் படிக்க வேண்டியதில்லை. ஒரு மணி நேரம் படிச்சாலும் reader தான்.

அதேபோல travel பிடித்திருந்தாலும் தொடர்ந்து சுற்றிக்கொண்டே இருக்க வேண்டியதில்லை. நமக்கு பிடித்த விஷயங்களே கூட ஒரு அளவுக்கு மேல போனால் enjoyment-லிருந்து effort-ஆ மாறிடும்.

நீங்க சொன்னதில் எனக்கு interesting-ஆ இருந்தது இன்னொன்று: “Office computer-ல login பண்ண மாட்டேன். மத்தபடி எப்பவும் போல வீட்டில சும்மாதான் இருப்பேன்.”

ஒருவேளை அதுதான் உங்களுடைய ideal leave-ஆ இருக்கலாம். பெரிய trip இல்லை. Bucket list இல்லை. “இந்த ஒரு மாதத்தை productive-ஆ use பண்ணணும்” என்ற target இல்லை.

காலையில் எழுந்திருப்பீங்க. கொஞ்சம் படிப்பீங்க. குடும்பத்தோட இருப்பீங்க. மனசிருந்தா கொஞ்சம் வெளியே போவீங்க. Bike எடுத்துட்டு ஒரு சின்ன ride போகலாம். எதுவும் செய்யத் தோணலைன்னா ஒன்றுமே செய்யாம இருப்பீங்க. தூக்கம் வந்தா தூங்குவீங்க.

அவ்வளவுதான்.

உண்மையில் நான் கேள்வியை மாற்றிக் கேட்கிறேன். 😄

ஒரு மாதம் வேண்டாம்.

நாளைக்கு office கிடையாது. எந்த வேலையும் கிடையாது. யாருக்கும் எந்த commitment-மும் கிடையாது. ஒரு நாள் மட்டும் முழுக்க உங்களுடையது.

அந்த நாளில் காலை எழுந்ததிலிருந்து இரவு தூங்குற வரைக்கும், இயல்பாக நீங்க என்ன செய்வீங்க?

You
ஒரு நாள் ஃப்ரீன்னா பைக்கு எடுத்துட்டு திண்டிவனத்துக்கு முன்னாடி 99 கிலோமீட்டர்னு ஒரு இடம் இருக்குது அதுவரைக்கும் ரொம்ப ரிலாக்ஸா பொறுமையா போவேன் சீக்கிரம் போணுன்ற அவசரம் இல்லாம சீக்கிரம் திரும்பி வரணும்ன்ற கட்டாயம் இல்லாம ரிலாக்ஸா போவேன் போய் சேரப்போ போய் சேருவேன் அங்க போய் ஒரு டீ குடிச்சுட்டு கொஞ்சம் நேரம் இருந்துட்டு திரும்பி வீட்டுக்கு வந்துருவேன் இதுக்கு ஒரு அஞ்சு மணிநேரம் ஆகும் அஞ்சு மணிநேரம் ஆறு மணிநேரம் ஆகும் இடையில ப்ரேக் எடுத்து ரெஸ்ட் எடுத்து ரிலாக்ஸ் பண்ணி வண்டி ஓட்டிட்டு வரதுக்கு பைக்கு ஓட்டிட்டு வரதுக்கு அஞ்சாறு அஞ்சு மணி மணிநேரம் இல்லாத ஆறு மணிநேரம் ஆகும் வீட்டுக்கு வந்த பிறகு ரொம்ப டயர்டா இருக்கும் அப்படியே ரெஸ்ட் எடுப்பேன் அப்படியே அந்த நாள் முடிஞ்சிடும்.

ChatGPT
அப்போ முந்தைய கேள்விக்கு நீங்க சொன்ன “ஒண்ணுமே தோணல” என்பதற்கும், இப்ப சொன்ன பதிலுக்கும் ஒரு அழகான வித்தியாசம் இருக்கு. 😄

ஒரு மாதத்தை நிரப்பணும்னு கேட்டதும் கஷ்டமாயிடுச்சு. ஒரு நாளை எப்படி செலவிடுவீங்கன்னு கேட்டதும் உடனே ஒரு இயல்பான பதில் வந்துடுச்சு.

அதுவும் destination முக்கியமா தெரியல. அந்த 99 km point வரைக்கும் போயே ஆகணும் என்பதுகூட முக்கியமில்லை போல. நீங்க திரும்பத் திரும்ப சொன்ன வார்த்தைதான் முக்கியம்:

“அவசரம் இல்லாம… கட்டாயம் இல்லாம… ரிலாக்ஸா.”

போற வழியில tired ஆனா நிறுத்திக்கலாம். மெதுவா போகலாம். போய்ச் சேர்ந்ததும் ஒரு டீ. கொஞ்ச நேரம் அங்கே சும்மா இருக்கிறது. பிறகு அதே மாதிரி திரும்பி வருவது. வீட்டுக்கு வந்ததும் வேறு எதுவும் சாதிக்க வேண்டியதில்லை — rest. நாள் முடிந்தது.

இதைப் பார்த்தா உங்களுக்கு free time-ல தேவைப்படுவது நிறைய activities இல்லை; நேரத்துக்கு மேல இருக்கிற pressure இல்லாம இருப்பது மாதிரி தெரியுது.

அதனால்தான் ஒரு மாதம் free என்றதும் “ஒரு மாதம் என்ன செய்யிறது?”ன்னு தோணியிருக்கலாம். ஆனால் ஒரு நாள் free என்றதும், அந்த நாளை எப்படி enjoy பண்ணணும்னு உங்களுக்கு நல்லாவே தெரிஞ்சிருக்கு. 🙂

ஒரு விஷயம் கேட்கிறேன்: அந்த மாதிரி ride-ல உங்களுக்கு அதிகம் பிடிச்சது bike ஓட்டுறதேயா, இல்லை யாரும் அவசரப்படுத்தாமல் தனியா road-ல போய்க்கிட்டே இருக்கிற அந்த feeling-ஆ?

You
யாரும் அவசரப்படுத்தாம தனியா ரோட்ல போயிக்கிட்டிருக்கேன் அந்த ஃபீலிங்

ChatGPT
ஆமாம். அப்போ bike ஒரு காரணம்; அந்த feeling தான் முக்கியம் போல. 🙂

எங்கே போறோம் என்பதுகூட இரண்டாவது விஷயம்தான். பின்னாடி யாரும் “எப்ப வருவீங்க?”ன்னு கேட்காமல், முன்னாடி “இத்தனை மணிக்குப் போய்ச் சேரணும்”ன்னு deadline இல்லாமல்…

Road மட்டும் போய்க்கிட்டே இருக்கும். நீங்க உங்களுக்குப் பிடிச்ச speed-ல போய்க்கிட்டே இருப்பீங்க. சோர்வா இருந்தா ஒரு டீக்கடையில நிறுத்தலாம். 10 நிமிஷம் உட்காரணும்னு தோணினா உட்காரலாம். மறுபடியும் கிளம்பத் தோணும்போது கிளம்பலாம்.

Destination-ஐ அடைவதற்காக ride இல்லை; ride பண்ணிக்கிட்டே இருப்பதற்காகத்தான் destination.

நீங்க முன்னாடி “நான் ஒரு biker-னு நினைச்சேன்; ஆனா ரொம்ப நேரம் bike ஓட்ட முடியாது”ன்னு சொன்னீங்க இல்லையா?

அதற்கும் இதற்கும் contradiction எதுவும் இல்லை. Biker-ஆ இருக்க 500 km ஓட்ட வேண்டிய அவசியமில்லை. உங்களுக்கு பிடித்தது long-distance endurance இல்லாமல் இருக்கலாம். இந்த மாதிரி எந்த அவசரமும் இல்லாத relaxed ride பிடித்திருக்கலாம்.

அந்த 99 km ride-ஐ நினைச்சாலே இப்போ போகணும் போல இருக்கா? 😄

You
இதுக்கு முன்னாடி நான் முதல் முறை பைக்க்ல போனேன். அப்ப வந்து பதினோரு மணிக்கு காலையில் புறப்பட்டு சாய்ங்காலம் அஞ்சு மணிக்கு மேல வீட்டுக்கு வந்தேன். ரொம்ப பொறுமையா போனேன். ஐம்பது கிலோமீட்டர் ஸ்பீட்ல தான் வண்டி ஓட்டினேன். லாஸ்டா போயிட்டு ரிலாக்ஸா வந்தேன். வழியில் பசிச்சிச்சு, எங்கத்ல சாப்பிட்டேன் ஒரு ஹோட்டல்ல சாப்பிட்டேன் வந்தேன். அதுக்கப்புறமும் நிறைய முறை போயிருக்கேன். ஆனா முதல் முறை போன மாதிரி இல்ல. அதுக்கடுத்த முறைன்னா டைம் கீப்பா பண்ண வேண்டியதா இருந்துச்சு. சீக்கிரம் போயிட்டு சீக்கிரம் வரணும்ற ஒரு அவசரம் இருந்துச்சு. இப்ப அங்க போணும்னு தோணுதானு கேட்டீங்கன்னா, இப்ப அதைப் பற்றி எதுவும் யோசிக்கல. எதுவும் தோணல. பாக்கலாம்.

ChatGPT
புரியுது. 🙂 அந்த முதல் ride உங்களுக்கு special-ஆ இருந்ததற்குக் காரணம் அந்த இடம் மட்டும் இல்லை போல.

காலை 11 மணிக்கு கிளம்பியிருக்கீங்க. 50 km/h அளவுல மெதுவா போயிருக்கீங்க. பசிச்சதும் வழியில் ஒரு hotel-ல சாப்பிட்டிருக்கீங்க. “இத்தனை மணிக்குள் போகணும், இத்தனை மணிக்குள் வீட்டுக்கு வரணும்” என்ற கணக்கு இல்லாமல் மாலை 5 மணிக்கு மேல வீட்டுக்கு வந்திருக்கீங்க.

அதற்குப் பிறகு அதே route-ல பலமுறை போனாலும், “சீக்கிரம் போயிட்டு சீக்கிரம் வரணும்” வந்ததும் அனுபவமே மாறிடுச்சு.

அதனால இப்போ “அங்கே போகணுமா?”ன்னு நான் கேட்டதற்கும் “தெரியல, பாக்கலாம்” என்பதுதான் சரியான பதில். அதை ஒரு plan-ஆ மாற்றிட்டா, நாம் பேசிக்கொண்டிருந்த அந்த freedom-ஐயே மறுபடியும் ஒரு task ஆக்கிடுவோம். 😄

இப்போ bore அடிக்குதுன்னு ஆரம்பிச்சோம். அதைக் cure பண்ண quiz, activity, ride plan எதுவும் வேண்டாம்.

சும்மா பேசிக்கிட்டிருக்கலாம். என்ன தோணுதோ அதைச் சொல்லுங்க; topic கூட தேவையில்லை. 🙂

You
இப்ப ஹேப்பி ஆகிட்டேன் போர் போயிடுச்சு இப்போ நான் வேலை பார்க்கிறேன் வாக்கிங் போயிட்டு வரேன்

ChatGPT
அது போதும் 😄 போர் போயிடுச்சுன்னா நம்ம conversation வேலை செஞ்சிருச்சு.

இப்ப வேலை பார்த்துட்டு, அப்புறம் walking போயிட்டு வாங்க. இன்று புதுசா எதையும் achieve பண்ணணும்னு தேவையில்லை. வழக்கமான நாள் வழக்கம்போல போகட்டும். 🙂

பிறகு மறுபடியும் bore அடிச்சா வாங்க — quiz மட்டும் வைக்க மாட்டேன் 😂

Watch this video everyday morning and night. https://www.youtube.com/shorts/6_OS6Bv5Noo

20/9/2026

Today it rained in the late evening.
I did not cover my Bullet with bike cover.

Last week I got the brand new
Royal Enfield Bullet 350 Std. I purchased bike cover from showroom. But I am not obsessed to cover my Bullet.

I consistently, perseveringly, and always covered my Pulsar NS160. I covered Dominar too always, either it rained or not. I was so obsessed, haunted with bike cover during NS160 and Dominar’s periods.

I never covered my earlier bikes…
Suzuki Samurai, CT100, Discover, Discover 150F, Shine 125… I never cared these bikes from rain and hot sun. But due to my biking madness, not passion, but madness, I covered NS160 and Dominar. I was always conscious of covering NS160 and Dominar always. Once the engine
got cooled, I applied bike cover immediately.

After a year without bikes, I purchased Bullet. In this gap, my biking madness cured or subsided somewhat. While purchasing the Bullet, I have decided not to apply bike cover. Let the Bullet endure rain and hot sun. I should not be obsessed with Bullet care.

Moreover, my body was very tired since last week. I did not know the reason for my tiredness. I am tired. I
do not have the obsession to ride Bullet. I may not ride Bullet like I rode NS160 and Dominar. I am not interested and do not have temptation to ride Bullet.

There is no compulsion to ride Bullet like I had for Pulsar NS160
and Dominar. No obsession, compulsion, temptation and appetite to ride Bullet. Bullet is the excellent bike, which suits my riding style 100%. It is a perfect match for me. But I lost the spirit or my madness, obsession for bikes got cured. I don’t know. Even if Bullet stays in parking lot without much usage, I will not regret.

I do not have enthusiasm to ride.
My body is tired. I do not know what happened to me. I am 51. Am I aging? At this age have I married a young lady(bullet)?