தண்டனை மட்டுமே குற்றங்களைத் தடுக்கப் போதுமா? தண்டனைகள் புதிய குற்றத்தை தடுக்குமா? அதற்கு உரிய சான்றுகள் இருக்கிறதா? வரலாற்றில், சமூகத்தில் தண்டனைகள் புதிய குற்றங்கள் ஏற்படுவதை தடுக்கிறதா? அப்படி தடுக்குமென்றால் ஏன் இத்தனை புதிய கற்பழிப்புகள், ஏன் இத்தனை புதிய போக்சோ குற்றங்கள் உருவாகிக் கொண்டே இருக்கின்றனே?
நோய்க்கு மருந்து தீர்வு என்பதைப் போலுள்ளது குற்றத்துக்கு தண்டனை.
நோய்க்கும் மருந்துக்கும் உள்ள உறவுதான் குற்றத்துக்கும் தண்டனைக்கும் உள்ளது. ஒருவருக்கு ஒரு நோயைப் பட்டு அதற்கு மருந்து கொடுத்து சிகிச்சையளிக்கப்பட்டால் அந்த நோயை அந்த சமயத்தில் குணமாகும். ஆனால் பிற்பாடு பிற்காலத்தில் அவருக்கு வேற எதுவும் நோய்கள் வரவே வராது என்று உத்தரவாதம் கிடையாது. அவருக்கு சிகிச்சையளிக்கப்பட்டதால் மற்றவர்களுக்கு அந்த நோயும் உண்டாகாது என்று உத்தரவாதம் இல்லை.
நோய் தனிச்சையானது. நோயுக்கான காரணங்கள் பல. அதே போல்தான் குற்றங்கள் குற்றவாளிகள். தண்டனைகள் மட்டுமே குற்றங்களையும் புதிய குற்றவாளிகள் உருவாவதையும் முற்றிலும் தடுத்துவிடுவதில்லை. மருந்து நோய் உருவாகத் தடுக்கப்படவில்லை. நோயை குணமாக்கும். ஆனால் புதிய நோயிலிருந்து அது தடுக்கப்படவில்லை.
நோயுக்கு பல காரணங்கள் உண்டு. ஒரு பொதுத்தன்மையான எல்லாருக்கும் பொதுவான ஒரு காரணத்தை நோயுக்கு சொல்ல முடியாது. அதே போல குற்றங்களுக்கு பல காரணங்கள் உண்டு. ஒரு பொதுவான காரணத்தை விளக்கத்தை குற்றத்துக்கு கொடுக்க முடியாது. நோய் மரபணு சார்ந்ததாக இருக்கலாம், சூழல் சார்ந்ததாக இருக்கலாம், பழக்கவழக்கம் சார்ந்ததாக இருக்கலாம், உணவு பழக்கங்கள் சார்ந்ததாக இருக்கலாம். மரபணு சார்ந்த நோயிகளுக்கு அல்லது மரபணு சார்ந்த நோய்களை குணப்படுத்த முடியாது. அதனோடு ஒத்திசைந்து அதை கட்டுக்குள் வைத்துக் கொண்டு வாழ வேண்டும், அவ்வளவுதான் .
அதே போலத்தான் மரபணு சார்ந்த குற்றவியல் விளைவுகளும், மரபணு சார்ந்த குற்ற விருப்பங்கள்… அது இருந்துகொண்டேதான் இருக்கும். அதை நாம் கவனத்தில் கொண்டு வந்து கட்டுக்குள் வைத்திருக்க வேண்டும். சூழ்நிலை சார்ந்த குற்றங்கள், பழக்கத் தோஷங்களினால் உண்டாகும் குற்றங்கள் என்று பலவகையான குற்றங்கள் உள்ளது. குற்றங்களைத் தடுக்க முடியுமா என்ற கேள்விக்கு நோய்களைத் தடுக்க முடியுமா என்ற பதில்தான் உள்ளது.
ஒவ்வொரு காலகட்டமும் ஒவ்வொரு கலாச்சாரமும் அதற்குரிய புதிய தனித்துவமான குற்றங்களை தோற்றுவிக்கின்றன. அதேபோல அதற்குரிய புதிய தனித்துவமான நோய்களையும் தோற்றுவிக்கின்றன
புதிது புதிதாக நோய்கள் உருவாகின்றன, புதிய மருந்துகள் கண்டுபிடிக்கப்படுகின்றன, புதிது புதிதாக குற்றங்கள் உருவாகிக் கொண்டிருக்கின்றன, தண்டனைகளும் உருவாகிக் கொண்டிருக்கிறது, சட்டங்களும் மறுபரிசீலனை செய்யப்பட்டு புதுப்பிக்கப்படுகின்றன . இது ஒரு முடிவற்ற சுழல்.
ChatGPT
உங்கள் ஒப்புமையின் மையக் கருத்து புரிகிறது: “தண்டனை இருப்பதால் குற்றம் முற்றிலும் இல்லாமல் போக வேண்டும்” என்று எதிர்பார்ப்பது, “மருந்து இருப்பதால் நோய்கள் முற்றிலும் இல்லாமல் போக வேண்டும்” என்று எதிர்பார்ப்பதைப் போன்றது என்பதுதான்.
இந்த ஒப்புமையில் வலுவான பகுதி ஒன்று இருக்கிறது. நோய் என்பது ஒரே காரணத்தால் உருவாவதில்லை; மரபியல், சூழல், வாழ்க்கை முறை, தொற்று, வயது போன்ற பல காரணிகள் இருக்கலாம். அதேபோல் குற்றமும் வறுமை, சமூகச் சூழல், வாய்ப்பு, போதைப்பழக்கம், தனிநபர் மனநிலை, வளர்ப்பு, சமூகக் கட்டுப்பாடுகள் உள்ளிட்ட பல காரணிகளின் சேர்க்கையாக இருக்கலாம். எனவே ஒரே ஒரு தீர்வு எல்லா நோய்களையும் தீர்க்காதது போல, ஒரே ஒரு தண்டனை முறை எல்லா குற்றங்களையும் ஒழித்துவிடாது என்ற உங்கள் அடிப்படை வாதம் நியாயமானது.
ஆனால் ஒரு இடத்தில் மட்டும் உங்கள் ஒப்புமையைச் சற்று திருத்த வேண்டும். “மரபணு சார்ந்த குற்ற விருப்பங்கள்” என்பதை நோயைப் போல நேரடியாகக் கருதுவது அறிவியல் ரீதியாக மிகவும் எச்சரிக்கையுடன் செய்ய வேண்டிய ஒன்று. சில மரபியல் காரணிகள் impulsivity, aggression போன்ற நடத்தைக் குணங்களில் ஒரு பங்கு வகிக்கலாம்; ஆனால் “இந்த மரபணு இருந்தால் குற்றவாளியாகிவிடுவார்” என்ற எளிய நேரடித் தொடர்பு கிடையாது. உயிரியல், குடும்பம், வளர்ப்பு, சமூகச் சூழல், தனிநபரின் முடிவுகள் எனப் பல காரணிகள் ஒன்றுடன் ஒன்று செயல்படுகின்றன.
மேலும், உங்கள் ஒப்புமையை இன்னும் விரிவாக்கினால் ஒரு சுவாரசியமான விஷயம் தெரிகிறது. மருத்துவத்தில் மருந்து மட்டும் இல்லை — தடுப்பூசி, சுகாதாரம், சத்துணவு, நோய் கண்காணிப்பு, வாழ்க்கைமுறை மாற்றம் ஆகியவையும் இருக்கின்றன. அதுபோல குற்றவியல் அமைப்பிலும் தண்டனை மட்டும் இல்லை — தடுப்பு, காவல், கல்வி, சமூகக் கொள்கைகள், மறுவாழ்வு, போதைப் பழக்க சிகிச்சை, மீண்டும் குற்றம் செய்யாமல் உதவும் நடவடிக்கைகள் ஆகியவையும் இருக்கின்றன.
அதனால் உங்கள் கடைசி கேள்வியை நான் இவ்வாறு மாற்றிச் சொல்வேன்:
“குற்றங்களைத் தடுக்க முடியுமா?” என்பதற்கான பதில், “நோய்களைத் தடுக்க முடியுமா?” என்பதற்கான பதிலைப் போன்றது. அனைத்தையும் முற்றிலும் ஒழிக்க முடியாமல் இருக்கலாம்; ஆனால் காரணங்களைப் புரிந்துகொண்டு சிலவற்றைத் தடுக்கவும், நிகழ்வுகளைக் குறைக்கவும், ஏற்பட்டவற்றைக் கட்டுப்படுத்தவும் முடியும்.
அந்த வகையில் பார்த்தால், தண்டனை என்பது குற்றத்திற்கான முழுத் தீர்வு அல்ல; குற்றத்தைக் கையாளும் பெரிய சமூக அமைப்பின் ஒரு கருவி மட்டுமே. உங்கள் நோய்–மருந்து ஒப்புமையின் மிக முக்கியமான முடிவு இதுதான்.